Nog maar een paar dagen wildernis.

Hallo beste lezer(s)

De dagen vliegen voorbij...soms weet ik echt niet meer wat voor dag het is. Het maakt ook uit in de wildernis. De hutten zijn gewoon open en er is al dan niet een winkeltje bij deze hut. Geen dorp of stad in de buurt. Midden in de wildernis/heuvels. Het is vandaag vrijdag 8 juli 2022. Het is bewolkt en fris weer. Ik dacht ongeveer temperaturen tussen 3 en 5 graden. Als ik door het raam kijk van de hut zie ik niet echt heel mooi weer, maar wellicht goed wandelweer. Ik heb deze nacht prima geslapen. Ik mag bijna nooit klagen over niet goed slapen, want meestal bij mijn avonturen lig ik echt knock-out te slapen. Wordt alleen wakker als ik iets verdachts hoor. Dat kan een wandelaar zijn die in de nachtelijke uren even naar buiten gaat om zijn behoefte te doen. Mijn spullen liggen veilig opgeborgen in mijn rugzak. Eigenlijk nimmer dat ik mij zorgen maak voor diefstal etc. Is eigenlijk not done in de pelgrims/wandel wereld. Niet aan je spullen komen. Het kan wel dat men dezelfde spullen heeft en dan per ongeluk iets van een ander meeneemt. Ik kijk wel goed uit voor mijn schoenen opbergen. Niet blij als ik mijn dure wandelschoenen moet achterlaten in een drooghok of in een bergkast van een berghut bij de in/uitgang.

Deze ochtend heb ik echt geen idee hoe laat ik wakker ben geworden, maar ik herinner mij dat ik op mijn telefoon moet gaan kijken hoe laat het was. 07.30 uur. Een mooie tijd om op te staan. Ik had het voornemen om even uit te slapen, maar ik ben klaar wakker. Dan maar heel rustig inpakken en even frisse lucht buiten. Het is nog steeds licht en de omgeving in fantastisch mooi. Ik ben niet de enigste wandelaar die voor zijn ontbijt even buiten een frisse neus gaat halen. Het is fris buiten en in de hut heerlijk warm. Ik pak mijn ontbijt pakket en maak heet water. Binnen enkele minuten heb ik een ontbijtje. De veerboot komt pas omstreeks 10.00 uur en inmiddels is het 08.30 uur. Eigenlijk al klaar voor de start, maar ik moet wachten. Ik ga naar de hoofd hut en zie dat er meerdere wandelaars ook de veerboot gaan nemen. Het koppel van gisteren.....gaat zo vertrekken. 21 km te gaan. Ik ben blij dat het vandaag maar 15 km is en ook nog een mooie vaartocht over het meer. Genieten op het water. Ik zie omstreeks 09.30 uur de vlag omhoog gaan bij de steiger. Dat betekent dat er klanten zijn voor de ferryboot. Ik zie al vlot een bootje heel langzaam aan komen varen. Later blijkt dat het bij de rivier nabij de hut erg weinig water staat met verraderlijke stenen onder water. De schipper zie ik behendig met zijn boot manoeuvreren...naar de steiger. Ik neem afscheid van de gastheer van deze hut en begeef mij met andere wandelaars richting steiger beneden. De boot meert exact om 10.00 uur aan en we kunnen gelijk aan boord. De rugzakken worden aangepakt en we zoeken een plekje. De schipper int het vaargeld 450 Zweedse kronen...cash. Het is een aardig stukje varen. De wandelaars aan boord zijn vlot aan boord en betalen. Het meer is groen-blauw van kleur en heel koud. De schipper manoeuvreert eerst weer heel omzichtig vanaf de steiger naar het meer toe. Hij spreekt Engels en nadat hij het meer opgevaren is richting het noorden vertelt hij zijn verhaal. Hij heeft 1 zoon en 1 dochter. Het dorp nabij deze hut/meer heeft 130 bewoners. Zijn vader was heel streng voor hem en hij moest oa Engels leren. Daar profiteert hij nu van, omdat hij heel veel toeristen uit alle landen van de wereld als klant heeft. Hij kan nu zijn brood verdienen met het overvaren van de wandelaars. Vol passie vertelt hij nog meer wetenswaardigheden over de bewoners die meestal maar een beperkt aantal maanden hier wonen. In de winter is er totaal niets te doen en dan is het relatief rustig. Er wordt ook nog gevist op het meer. Uiteraard ter consumptie van de bewoners. Iedereen deelt in de vangst als dat kan. Niets wordt verspild. De overtocht is een hele mooie fijne belevenis en even iets anders om de dag te beginnen. Na 30 minuten komen we aan de overkant. Iedereen is beheerst en rustig bij het uitstappen. De rugzakken worden netjes aangereikt door onze mede wandelaars. Kijk zo hoort het.

Niet dringen, maar netjes wachten op je beurt om uit de ferry boot te stappen. Omstreeks 10.35 uur wandel ik alweer met mijn rugzak terug het pad op. Het pad daalt af. Wel zo fijn. Het is weer een flink pittig wandelpad met diverse obstakel. Heel veel stenen op het pad. Ik steek behoorlijk aantal riviertjes over middels een brug of gewoon over stenen springend naar de overkant. Geen natte sokken gehaald. Het is best wel goed te doen vandaag. Het begint al flink te wennen om op zulke paden te wandelen. Wel altijd goed opletten, want blessures krijgen hier midden in de wildernis wil je niet. Echter je komt nu al meer wandelaars tegen in tegenovergestelde richting. We komen wel langzaam aan richting bewoonde wereld. Wil ik dat wel....De uitzichten onderweg zijn echter oog verblindend. Ben toch blij dat ik vandaag maar 15 km wandel. Korte stops voor een lunch reep. Ik heb genoeg te knabbelen bij me. Ik ga steeds meer richting Abiskojaurne (stugan). Omstreeks 14.30 uur zie ik een hut(ten) en realiseer mij dat ik er al ben. Moe maar voldaan over deze hele fijne wandeldag. Ik bereik snel de hutten en meld mij bij de gastheer/vrouw. Er is een hut met bed(den). Voor 500 Zweedse Kronen. Ik neem dit aan. Ik kan ook nog boodschappen doen hier. Ik denk dat een extra maaltijd vandaag wel door mijn lichaam gewaardeerd wordt. Ik voel dat ik al qua kg al afgevallen ben. Komt omdat je meer energie verbruikt dan met maaltijd kan eten. Een extra maaltijd is prima. De gastvrouw is heel aardig en wijst mij de hut en mijn kamer bed. Heerlijk om zo luxe te overnachten, maar het is ook voor mij vakantie en dan mag je best weer luxe overnachten. Ik hoop dat ik mijn telefoon en Garmin GPS op kan laden, maar ik reken er niet op. De Garmin batterij is echt helemaal leeg en werkt niet meer. Mijn telefoon werkt nog maar het wordt toch tijd voor een oplaadmoment. Ik ga na mij verschoond te hebben een maaltijd nemen. Vanavond heb ik nog een maaltijd Pasta Formaggio. Plannen voor morgen...wandelen naar Abisko. Wat kan ik daar verwachten. Ik ben er nog nooit geweest en er schijnt een hele grote STF hut(ten) te zijn en een grote gezamenlijke gast verblijf. Een keuken en in de nabijheid van Abisko een supermarkt. Afstanden in Zweden zijn lang...hopelijk niet te ver lopen voor die supermarkt. We gaan het zien...

Er komen drie Nederlanders binnen in de hut en ze zijn nog erg onwennig over de regels in de hut(ten). Ik heb ze even enige uitleg gegeven hoe e.e.a. werkt. Water halen..afval emmer gebruiken..kachel hout halen...etc. Mijn uitleg wordt zeer gewaardeerd. Ze komen uit Abisko en gaan naar Alesjaurnestugorna. Mijn vorige verblijfplaats. Ik vertel ze wel mijn belevenissen onderweg en geef ze enkele tip(s)/adviezen. De rest moeten ze zelf maar beleven en regelen. Het is een gezellig gezelschap zo en fijn om even Nederlands weer te praten. De avondmaaltijd is heerlijk. Wat een heerlijk eten uit een voedsel pakket. Je leert snel alles te eten wat je kan krijgen. Alleen al een zakje chips met heerlijk zout erop smaakt als een top gerecht. Geen bier, want dat is momenteel niet te betalen. Al denk ik dat ik gaandeweg morgen steeds meer in de bewoonde wereld zal komen en meer wandelaar(s) tegen zal komen. Dat ga ik morgen meemaken. Deze topdag is voorbij. Wat een leuk mooi avontuur weer vandaag. Daar doe ik het voor. Iedere dag genieten...en plannen voor morgen.

Mijn oogluikjes worden zwaar rond 22.30 uur en tijd om mijn bedje op te zoeken. Ik ben niet de enigste...vele wandelaars gaan vroeg hun bedje in. Morgenochtend vroeg op om verder het pad Kungsleden zuid te gaan bewandelen. Bent U er morgen ook weer bij? Mijn verslag van mijn laatste wandel dag mag U niet missen. Ik ben bijna in Abisko...

Tot morgen en fijne dag.

Bert Gorter

PS

Geniet van de mooie foto's onderweg....gemaakt.