Sectie 4 tweede wandel dag.

Hallo lezer(s)

Het is inmiddels donderdag 30 juni 2022. De STF hut was prima. De gastvrouw is heel aardig. Ik ben vroeg op en ik ontbijt (pakket). Energie om door te gaan. Even wassen in de rivier en klaar maken om weer verder te gaan. Alie, Madeleine en Anne zijn ook prima uitgerust. Madeleine heeft flink last van blaren op haar voeten. Hoop dat ze het vandaag redt. Ze zal veel pijn hebben. Afplakken van de blaren heeft niet veel zin meer. Velletjes zijn eraf. Wat een bikkel die Madeleine. Ze klaagt niet, maar ik kan mij voorstellen dat het flink pijn doet. Ik herken dit wel...vroeger heb ik ook met enorme blaren gewandeld. Echter de laatste jaren niet meer, omdat mijn voeten gehard zijn. Veel wandelen en goede schoenen. Eelt kweken. Ook kampferspiritus 14 dagen voor vertrek maakt het vel hard.

Ik heb echter ruim 2000 km getraind...veel wandelingen en ommetje(s). Echter trainen op dit soort paden kan echter niet. In Nederland heb je niet zulke enorm technische zware paden. Dus geen verwijten aan al degene die blessure(s) en/of blaren oplopen. Je moet soms geluk hebben. Echter mijn ervaring in lange afstand wandelen sleept mij er wel weer doorheen. Ik ben wel wat gewend. Ik hoop dat mijn maatjes het ook volhouden. We gaan het zien. We starten weer op tijd. Het begint weer met die planken...soms honderd(en) meters lang over moeras(sen). Heuvelachtig terrein. We gaan flink omhoog. We pauzeren even onderweg. Madeleine heeft het zwaar. Ik wandel weer met haar en we zetten door. Wat een bikkel. Ik heb enorm respect voor haar. Het tempo gaat langzaam in de middag wel uit. We wandelen echt door moerassen. We worden weer verrot gestoken door die muggen. Het netje over je hoofd maakt het ook niet makkelijker. Het zicht wordt ook nog beperkt. Zelfs ik moet heel erg oppassen waar ik stap. Een zeer technisch moeilijk pad is het. Maar ik zet door en wordt uiteindelijk ook moet van dit enorm zware pad. Madeleine zal het niet makkelijker hebben. Ze ziet er zeer moe uit en ik pep haar een beetje op. Ik wandel iets vooruit en ik zie een hek. In de verte een hut. Zouden we er zijn. Dat is weer vlot...

Het begint te regenen. We gaan snel de hut binnen met al onze spullen. Het is een heel erge kleine hut. Als we de nacht door moeten brengen met z'n vieren dan wordt het wel heel krap. Maar dit is het enigste hutje die daar is. Ik zie twee roeiboten liggen. Gezien het weer niet verstandig om nu met een roeibootje het meer over te steken. Alie en Anne zijn er ook nog niet. We maken ons ongerust. Het onHet begintweert flink en het regent hard. Wat zijn we blij om op tijd in de hut aan te komen. Een veiligere plek is er nu niet. Morgen zien we wel weer. Na ruim een uur komen Alie en Anne binnen strompelen. Behoorlijk nat geregend. Ze hadden nog een keer uitgerust onderweg en daardoor waren iets later dan wij bij de hut. De hut zit vol muggen en ook hier worden we continue gestoken. Het is niet anders. Met z'n vieren in de hut is ondraaglijk warm. Af en toe zwiep ik de deur open en wapper frisse lucht de hut in. De muggen schuilen ook in de hut....nu even niet gastvrij en ik mep er een paar dood. Het zijn er zoveel...dat we continue gebeten worden. Het is etenstijd. We bekijken hoeveel water we hebben. Net genoeg om te koken en ons eten op te warmen, maar tekort voor vannacht en morgenochtend. Gelukkig heb ik een bidon met waterzuiveraar. Ik ga met Anne het water op met de roeiboot. Het regent inmiddels niet meer. Wel even de roeiboot leeg hozen. We varen het meer op. Het onweer is inmiddels gelukkig weggetrokken en we kunnen veilig varen. We vullen mijn bidon en zuiveren het water. We vullen alle bidons met schoon water. Die kunnen we ook nog voor ons eten gebruiken. We gaan terug met gevulde bidons. We zijn ruim 3/4 uur weggeweest. Alie en Madeleine konden ons zien dus waren niet ongerust. Vroegen zich wel af hoe lang het nog duurde. We moesten zoveel bidons zuiveren en vullen dat het vrij lang duurde. We gaan koken en het wordt snikheet in dit kleine hutje. Dat wordt wat vannacht. Na het eten van onze pakket blijkt dat we best wel moe zijn. We gaan ons bedje klaarmaken. Alie slaapt op de grond. Wij op de zitbanken. Volgens de kaart hebben we ongeveer 23 km afgelegd. Best een goede prestatie gezien dit zware pad. Wat zal de dag van morgen ons brengen. Het wordt een flink zware wandel dag morgen? Dat gaan we zien. Ik ben blij dat ik weer wandel en ik geniet. Ondanks de zwaarte van dit pad en het zeer trage tempo. Ik heb heerlijk tijd om te genieten. Ik heb die nacht niet al te best geslapen. Snikheet...muggen steken....tekort aan frisse lucht, maar het is wel droog in de hut. Midden in de nacht hoor ik op het dak hevige regenval. Dat maakt het weer goed. We moeten deze nacht maar even afzien.

Wat gaat de dag van morgen brengen...nieuwe avonturen?? Vandaag zijn we samen aangekomen en morgen gaan we weer samen op pad.

Blijft U mij volgen??

Bert Gorter